Znasz to uczucie, gdy po ugotowaniu obiadu boli Cie caly kregoslup, a ramiona masz jak po treningu na silowni? Moja kuchnia w bloku z wielkiej plyty miala zaledwie 6 metrow i kazde pochylenie sie po garnek do szafki dolnej konczylo sie chrzesczeniem w plecach. To wlasnie wtedy zrozumialam, ze ergonomia w kuchni to nie fanaberia, a koniecznosc. Przez lata testowalam rozwiazania, ktore dzialaja nawet w ciasnych przestrzeniach i przy ograniczonym budzecie. Dziś wiem, ze mozna gotowac bez bolu i frustracji, wystarczy kilka prostych trikow.
Zacznijmy od blatow roboczych. Najwiekszym bledem, jaki widze u znajomych, jest ustawienie zlewu na srodku dlugiej sciany, a kuchenki na przeciwleglym koncu. Kazde przeniesienie garnka wymaga wtedy przejscia przez cala kuchnie, a Ty non stop skrecasz sie i wyginasz. Ja zdecydowalam sie na uklad w ksztalcie litery L z zlewem i kuchenka naprzeciwko siebie w odleglosci nie wiekszej niz 120 cm. Do tego blat pomiedzy nimi ma glebokosc 65 cm, wiec mieszcza sie na nim deski do krojenia i miseczki z przyprawami. Gdyby ktos mi powiedzial, ze takie ulozenie uratuje moj bolacy bark, zrobilabym to juz dekade temu.
Kolejna sprawa to szafki dolne i ich dostepnosc. W standardowej zabudowie wiekszosc polka jest gleboka na 50 cm, a Ty musisz klakac, by dostac sie do garnkow z tylu. Ja zamienilam trzy dolne szafki na system wysuwanych koszy z pelnym wysuwem. Kosztowalo to okolo 400 zl wiecej niz zwykle zawiasy, ale teraz siegam po patelnie bez schylania sie. Co wiecej, w jednej z szafek zrobilam miejsce na segregacje smieci – trzy pojemniki na plastik, szklo i bioodpady wysuwaja sie razem z koszem. To nie tylko ergonomiczne, ale tez oszczedza miejsce, a w malej kuchni kazdy centymetr sie liczy.
Wysokosc blatow to czesty problem, zwlaszcza gdy domownicy maja rozny wzrost. Ja mam 165 cm, a moj partner 185 cm i przez pierwsze dwa lata gotowalismy przy standardowym blacie 86 cm, ktory dla niego byl za niski. Rozwiazanie znalazlam w regulowanych nogach meblowych – stolarz dorobil blat na specjalnych stopach z gwintem, ktore mozna podnosic o 5 cm w gore lub w dol. Teraz jak gotuje sam, ustawiam na 88 cm, a jak robimy cos razem, podnosze do 92 cm. Dla niskich osob polecam tez podniesc zmywarke i piekarnik na wysokosc pasa je na specjalnych stelazach 15 cm nad podloga.
Nie zapominajmy o oswietleniu, ktore czesto jest pomijane w kontekscie ergonomii. Standardowa lampa na suficie rzuca cien na blat, gdy stoisz tylem do swiatla. Ja dokupilam tasme LED pod szafkami wiszacymi, ktora kosztowala 60 zl i miekko oswietla caly blat. Montowalam ja 5 cm od krawedzi szafki, wiec swiatlo pada pod katem 45 stopni i nie oslepia. Do tego nad zlewem mam mala lampe punktowa na wysiegniku, ktora moge skierowac w strone garnkow. Odkad to zmienilam, przestalam mruzyc oczy przy krojeniu cebuli i nie musze sie pochylac, by zobaczyc, co robie.
A co z przechowywaniem, gdy w kuchni brakuje miejsca na posciel i dodatkowe rzeczy? W moim przypadku rozwiazaniem okazala sie lozko z pojemnikiem na posciel w pobliskim pokoju, ale w kuchni tez znalazlam sprytny patent. Pod blatem, w miejscu gdzie normalnie jest wolna przestrzen, zamontowalam waska szafke na kolkach o glebokosci 30 cm, w ktorej trzymam deski do krojenia, blachy do pieczenia i mniejsze garnki. Gdy gotuje, wysuwam ja i mam wszystko pod reka, a gdy nie, wsuwam ja pod blat. To taki mobilny schowek, ktory zrobilam sama z plyty MDF, kosztowal mnie 50 zl i dziala swietnie.
Dla osob, ktore czesto goscia rodzine na noc, polecam rozwiazanie, ktore laczy funkcje kuchni z sypialnia. W mojej jadalni stoi kanapa z funkcja spania obita tapicerka welurowa, ktora jest latwa do czyszczenia po dzieciach. Ale uwaga – przy wyborze materaca piankowego do takiej kanapy zwroc uwage na jego grubosc. Ja kupilam model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym, co daje komfort spania porownywalny z lozkiem. Do tego mechanizm DL pozwala rozlozyc ja jednym ruchem, bez sciagania poduszek. To oszczedza czas i nerwy, gdy niespodziewanie wpadaja goscie.
Nie zapominaj o organizacji przestrzeni nad blatem. W kazdej kuchni marnuje sie pionowa przestrzen miedzy szafkami wiszacymi a sufitem. Ja zalozylam tam metalowy stelaz na haczykach, na ktorym wiesza sie kubki, chochle i sitka. Kosztowalo mnie to 30 zl za calosc, a zyskalam miejsce na blacie, ktore wczesniej zajmowaly te drobiazgi. Dodatkowo zamontowalam magnetyczna liste na noze na scianie – noze wisza pionowo, nie zajmuja miejsca w szufladzie i sa zawsze pod reka. To szczegolnie wazne, gdy gotuje szybki obiad po pracy i nie chce szukac noza wsrod innych przyborow.
Ostatnia porada dotyczy podlogi, ktora czesto jest pomijana w ergonomii. W kuchni spedzasz godziny na stojaco, wiec wazne jest, by podloga byla mieka i amortyzowala stawy. Ja polozylam korek w plytkach 30×30 cm – jest cieply, nie chlodzi stop, a do tego tlumi dzwiek spadajacych garnkow. Kosztowal okolo 80 zl za metr, ale odczulam roznice po pierwszym tygodniu. Dodatkowo przed zlewem polozylam mala gumowa mate antyzmeczeniowa, ktora kosztowala 40 zl w markecie budowlanym. To wlasnie te drobne zmiany sprawily, ze gotowanie przestalo byc meczace, a stalo sie przyjemnoscia. Twoja kuchnia tez moze byc ergonomiczna, nawet jesli masz tylko 6 metrow.
If you are you looking for more on https://dorobothy.pl/ take a look at the page.
Tags: malowanie ścian