Pamiętam, jak w mojej pierwszej kuchni wisiała jedna żarówka pod sufitem i myślałam, że to wystarczy. Dopiero gdy zaczęłam kroić marchewkę przy blacie, a cień padał dokładnie w miejscu pracy, zrozumiałam, że oświetlenie kuchni to nie tylko kwestia widoczności. To fundament funkcjonalności, który wpływa na każdy ruch w pomieszczeniu. Właściwe światło potrafi sprawić, że nawet 4 metry kwadratowe staną się przestrzenią, w której z przyjemnością spędzasz czas. Złe oświetlenie kuchni powoduje, że mrużysz oczy, szukasz akcentów w szafkach i odkładasz gotowanie na później. To realny problem, szczególnie w blokach z lat 60., gdzie okno często wychodzi na północ.
Zaczynam zawsze od warstw. Nie ma sensu kupować jednego żyrandola i myśleć, że załatwi sprawę. Potrzebujesz światła ogólnego, które rozjaśnia całe pomieszczenie, ale też punktowego nad blatem roboczym, nad kuchenką i nad zlewem. W praktyce oznacza to, że montujesz kilka źródeł na różnych wysokościach. Górne światło może być sufitowe, ale najlepiej, żeby było rozproszone. Unikaj pojedynczej żarówki w centrum sufitu – tworzy ostre cienie, a w kuchni, gdzie masz płytę grzewczą i zlew obok siebie, to prosta droga do skaleczenia się nożem. Lepiej postawić na kilka punktów LED wpuszczonych w sufit, które dają równomierne światło bez efektu dyskoteki.
Nad blatem roboczym to prawdziwe wyzwanie. Standardowa odległość między szafkami górnymi a blatem to 50-60 centymetrów, a jeśli masz niski sufit, bywa jeszcze mniej. W takich warunkach oświetlenie kuchni musi być precyzyjne. Stosuję taśmy LED pod szafkami, ale nie byle jakie – wybieram te z wysokim CRI powyżej 90, bo oddają kolory produktów naturalnie. Marchew nie wygląda wtedy na pomarańczową plamę, a mięso nie robi się szare. Ważny jest też kąt padania światła. Montuję listwy tak, żeby świeciły pod kątem 30 stopni w dół, nie prosto w oczy, bo inaczej efekt jest męczący. Gdy brakuje miejsca na stałe źródła, można użyć małych lamp clip-on, które przypinasz do dolnej krawędzi szafki.
Kolejna strefa to wyspa kuchenna lub blat jadalny. Jeśli twoja kuchnia jest połączona z salonem, musisz pamiętać, że światło wpływa na nastrój całej strefy dziennej. Nad wyspą idealnie sprawdzają się wiszące klosze, ale nie za nisko. Zawieszam je 70-80 centymetrów nad blatem, żeby nie przeszkadzały, gdy ktoś stoi i gotuje. Wybieram modele z regulacją wysokości, bo często zdarza się, że po remoncie okazuje się, że sufit jest krzywy. Ważne, żeby klosze miały matowe wykończenie od wewnątrz, bo połyskliwe tworzą ostre refleksy. Oświetlenie kuchni nad wyspą powinno być ciepłe, około 2700-3000 K, żeby zachęcić do jedzenia, a nie drażnić oczy jak w laboratorium.
Często pomijany jest stół w aneksie kuchennym. Ludzie myślą, że wystarczy górne światło, a potem goście siedzą w cieniu, bo lampa jest nad stołem, ale za blisko sufitu. Lepiej postawić na lampę z abażurem, która daje światło skierowane w dół, ale też trochę odbite od ścian. Jeśli twój stół stoi przy ścianie, dokładam kinkiet z regulacją kąta. Działa to świetnie, gdy wieczorem jesz kolację i nie chcesz włączać głównego światła, które zaświeci w oczy. W małych kuchniach, gdzie każdy centymetr jest na wagę złota, oświetlenie kuchni musi być wielofunkcyjne. Kinkiety mogą służyć też jako światło do czytania, gdy ktoś siedzi przy stole z książką.
Teraz przechodzę do konkretów. W jednym z projektów miałam klientkę, która mieszkała w kawalerce 28 metrów. Kuchnia to był wąski korytarz z blatem na 2,5 metra. Zainstalowałam taśmę LED pod szafkami, a nad zlewem pojedynczy punkt LED wpuszczony w sufit. Problemem okazał się brak światła w szafkach wiszących. Dodałam czujniki ruchu i małe lampki wewnątrz szafek. To zmieniło wszystko – nie trzeba było już szukać przypraw po omacku. W takich przypadkach ważne jest, żeby oświetlenie kuchni było zaprojektowane z myślą o konkretnych czynnościach. Każdy schowek, szuflada czy półka powinny mieć swoje światło, jeśli tylko to możliwe.
Zdarza się, że kuchnia ma małe okno i jest ciemna nawet w południe. Wtedy musisz polegać na sztucznym świetle. Używam wtedy lamp z możliwością zmiany barwy, od 2700 K do 4000 K. Rano ustawiam chłodniejsze, żeby pobudzić, wieczorem ciepłe, żeby się wyciszyć. To działa też na apetyt. W jednym przypadku klientka narzekała, że jej sałatki wyglądają nieapetycznie, dopóki nie zmieniliśmy barwy światła na neutralną 3500 K. Oświetlenie kuchni to nie tylko funkcja, ale też psychologia. Jeśli gotujesz dla rodziny, światło powinno być przyjazne, a nie kliniczne. Unikaj zimnych LED-ów poniżej 4000 K, bo tworzą atmosferę jak w szpitalnej stołówce.
Ostatnia rzecz, o której często się zapomina, to kwestia bezpieczeństwa. Jeśli masz w kuchni gazową kuchenkę, potrzebujesz światła nad palnikami, żeby widzieć, czy płomień nie zgasł. W nowoczesnych okapach są wbudowane lampki, ale często są słabe. Dokładam wtedy dodatkowy punkt LED nad kuchenką. To szczególnie ważne, gdy gotujesz w nocy. W jednym projekcie, gdzie kuchnia była połączona z salonem, a w salonie stała kanapa z funkcją spania, oświetlenie kuchni musiało być tak zaplanowane, żeby nie razić gości śpiących na kanapie. Użyłem wtedy ś i lamp z przesłonami, żeby móc przyciemnić światło w strefie gotowania, gdy ktoś odpoczywa. To mały detal, ale robi ogromną różnicę w codziennym użytkowaniu.
Should you beloved this informative article and also you want to acquire more details regarding po prostu kliknij nadchodzący artykuł generously pay a visit to the internet site.