Trzecia sprawa to dostęp do okna i bodźce zewnętrzne. Jeśli kot śpi na parapecie albo na szafie przy oknie, o świcie zobaczy ptaki, sąsiadów i ruch uliczny. To wystarczy, żeby uznać, że pora wstawać. Zasłoń okno w sypialni lub przenieś drapak i legowisko do innego pokoju. Jeżeli kot ma zwyczaj spacerowania po mieszkaniu nocą, ogranicz mu przestrzeń — zamknij drzwi do sypialni, ale zostaw mu dostęp do wody, kuwety i miejsca do spania w innym pomieszczeniu. Nie zostawiaj go jednak w całkowitej ciemności i bez zajęcia, bo z nudy zacznie miauczeć pod drzwiami.
Dwa koty i jedna kuweta to najczęstsza przyczyna niechęci do załatwiania się w wyznaczonym miejscu. Koty są zwierzętami terytorialnymi i nawet jeśli się tolerują, nie chcą dzielić jednej toalety. Problem nie polega na tym, że kuweta jest za mała, ale na tym, że jeden kot może blokować dostęp drugiemu. W praktyce oznacza to, że jeden z kotów zacznie szukać innego miejsca — najczęściej wanny, pralki, łóżka lub kąta za szafą. Zapach moczu w nieoczekiwanych miejscach to sygnał, że warto przemyśleć liczbę kuwet.
Zacznij od ilości żwirku. Warstwa powinna mieć co najmniej pięć centymetrów, a przy kotach dużych ras nawet siedem–osiem. Zbyt cienka warstwa powoduje, że mocz spływa na dno, gdzie tworzy trudny do usunięcia osad. Żwirki zbrylające wygrywają tu z innymi, bo łatwo wyłapać konkretne grudki. Żwirki silikonowe i drewniane radzą sobie gorzej z moczem, ale lepiej tłumią zapach kału. Bez względu na rodzaj wypełnienia wymieniaj całość raz w tygodniu, a przy jednym kocie i dobrym żwirku – raz na dwa tygodnie. Codzienne wybieranie grudek to minimum, nie luksus.
Jeśli koty zaczęły załatwiać się poza kuwetą, nie karz ich. Karanie pogłębia stres i problem wraca. Zamiast tego dodaj kuwetę, zmień żwirek na bezzapachowy i umyj zabrudzone miejsca enzymatycznym środkiem, bo zwykły detergent nie usuwa zapachu. Obserwuj, który kot korzysta z której kuwety. Jeśli jeden z nich unika konkretnej, przestaw ją w inne miejsce. Czasem wystarczy zdjąć przykrywkę i podnieść jedną krawędź, żeby kot poczuł się bezpieczniej.
Zapach z kuwety bierze się z trzech rzeczy: moczu, który wsiąkł w materiał, kału pozostawionego na dłużej niż kilka godzin oraz amoniaku uwalnianego przy rozkładzie. Żaden żwirek nie zneutralizuje tego, co już wsiąkło w plastik. Dlatego zanim zaczniesz wymieniać podłoże, sprawdź, czy sama kuweta nie jest źródłem problemu. Plastik po miesiącach użytkowania nasiąka i nawet po umyciu pozostaje nośnikiem zapachu. Jeśli kuweta ma zarysowania na dnie, w których zbiera się mocz, wymiana żwirku nic nie da.
Na koniec kwestia zdrowia. Jeśli kot nagle sikania więcej, mocz ma ostry zapach, a w kuwecie pojawia się krew, to nie problem żwirku, tylko sygnał do wizyty u weterynarza. Cukrzyca, choroby nerek i infekcje dróg moczowych zmieniają zapach moczu na tyle, że żadne sprzątanie tego nie zniweluje. Warto więc najpierw wykluczyć chorobę, a dopiero potem szukać oszczędności w żwirku albo przebudowywać koci kącik.
Typowe błędy to używanie środków zapachowych w kuwecie i wokół niej. Kot ma o wiele czulszy węch niż człowiek, a odświeżacze i perfumowane żwirki potrafią go zniechęcić do korzystania z kuwety. Zamiast tego myj kuwetę raz w tygodniu ciepłą wodą z delikatnym mydłem, a raz w miesiącu używaj roztworu octu z wodą. Ocet neutralizuje amoniak, a jego zapach wywietrzeje w ciągu kilku godzin. Nie używaj środków z amoniakiem ani chloru w dużym stężeniu – amoniak przyciąga koty i zachęca do sikania w tym samym miejscu, a chlor drażni drogi oddechowe zwierzęcia.
Zapach z kuwety bierze się z dwóch rzeczy: moczu, który przy kontakcie z powietrzem rozkłada się do amoniaku, oraz kału, którego woń utrzymuje się dłużej, jeśli żwirek nie zostanie natychmiast przykryty. Kot zakopuje, ale jeśli żwirku jest za mało albo ma zły skład, zapach osadza się na ściankach i dnie kuwety, a nie tylko w samym wypełnieniu. Dlatego pierwszy krok to nie maskowanie, tylko usunięcie źródła. Większość problemów z wonią da się rozwiązać samą zmianą żwirku, częstotliwością sprzątania i ustawieniem kuwety w mieszkaniu.
Jeśli mimo sprzątania zapach wraca, sprawdź, czy nie doszło do przesiąknięcia. Plastik kuwety po kilku latach wchłania mocz, szczególnie jeśli używasz żwirku niezbrylającego i dolewasz świeży na stary. Wtedy mycie nie pomoże – kuwetę trzeba wymienić. Podobnie z podłogą: dywan lub wykładzina pod kuwetą chłoną zapach na stałe. Postaw kuwetę na ceramicznych płytkach lub na macie, którą można wyprać. Dobrze działa też pochłaniacz wilgoci i węgiel aktywny w pojemniku obok kuwety – nie maskuje zapachu, tylko wiąże cząsteczki amoniaku.
Kuweta, żwir i wentylacja – trzy rzeczy, które psują się najczęściej Kuweta z wysokimi bokami ogranicza rozrzut, ale utrudnia kotu wejście i przewietrzenie. Kuweta odkryta, ustawiona w kącie łazienki bez okna, to najgorsze rozwiązanie – wilgoć i amoniak nie mają gdzie uciec. Wstaw kuwetę do pomieszczenia z oknem, które da się uchylić, lub do przedpokoju z wentylacją. Unikaj stawiania jej przy kaloryferze i w pobliżu miski z jedzeniem – ciepło przyspiesza rozkład moczu, a kot nie chce jeść obok toalety. Jeśli w domu mieszka więcej niż jeden kot, zasada jest prosta: liczba kuwet to liczba kotów plus jedna. Jeden kocur potrafi oznaczać teren w jednej kuwecie, a drugi unikać tej samej.
If you have any issues concerning wherever and how to use Jak UrząDzić Małą Kuchnię, you can make contact with us at the page.
